Τελετουργίες από ΛΥΡΑΣ, Δ. ΣΟΥΦΛΙΟΥ, Π.Ε. ΕΒΡΟΥ

ΕΘΙΜΑ ΤΟΥ ΛΑΙΚΟΥ ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΥ

Νήστευαν, δεν έτρωγαν ούτε λάδι. Κρατούσαν τα σημαδιακά, δηλαδή του Τρύφωνα, του Συμεών και Υπαπαντή δεν έκαναν δουλειές, ούτε ψωμί έκαναν ούτε το έκοβαν. Δεν χρησιμοποιούσαν μαχαίρι, ούτε ψαλίδι, ούτε βελόνι γιατί έβγαιναν τα ζώα σημαδιακά και φοβόνταν πολύ. Ο Συμεών τα σημείωνε. Έκαναν ψωμί για 3 μέρες. Τις Απόκριες συγχωρούσαν ο ένας τον άλλον για να είναι Καθαρά για τη Σαρακοστή. Πήγαιναν στους μεγάλους, στο νονό, τη γιαγιά, τον παππού και φιλούσαν το χέρι τους. Έτρωγαν από βραδύς όλα τα αρτύσιμα φαγητά για να αρχίσει την άλλη μέρα η Σαρακοστή. Γινόταν χορός στην πλατεία με γκάιντες και όποιος ήθελε γινόταν καρναβάλι.

Το Σάββατο του Λαζάρου οι κοπέλες γυρνούσαν τα λάζαρα με στολισμένα καλαθάκια με λουλούδια και μάζευαν αυγά και βραστό καλαμπόκι. Τραγουδούσαν « Ήρθε Λάζαρος, ήρθαν τα Βάγια, ήρθι Κυριακή που τρων’ τα ψάρια. Δώσι μπάμπου έν’ αυγουλάκι να γιμίσου του καλαθάκι. Σας κοτούλες σας γεννούν αυγάκια και οι φωλίτσες σας δεν τα χωράνε».

Τη Μεγάλη Πέμπτη έβαφαν κόκκινα τα αυγά με φύλλα από κρεμμύδια.

Του Αγίου Γεωργίου ήταν η μεγαλύτερη γιορτή του χωριού. Έκαναν το κουρμπάνι, δηλαδή αρνί ψημένο στο φούρνο και κομματάκια ψωμί με τα εντόσθια του αρνιού ψημμένα. Κάθε σπίτι έσφαζε ένα αρνί.

Του Αγίου Πνεύματος ούτε κοιμούνταν ούτε κοιμούνταν ούτε δούλευαν. Όποιος όργωνε τον χτυπούσε κεραυνός. Της Παναγιάς και του Σταυρούη οι τσομπαναίοι δεν δούλευαν γιατί ήταν μεγάλες γιορτές.

(Κυριζάκη Αθηνά, Μόκαλη Μαριάνθη).