Τελετουργίες από ΑΓΙΑΣΜΑΤΟΣ, Δ. ΝΕΣΤΟΥ, Π.Ε. ΚΑΒΑΛΑΣ

(σελ.24)

Β. Έθιμα του λαϊκού εορτολογίου

α. Η σαρακοστή πριν από τα Χριστούγεννα

40 μέρες νηστεύαμε για να πάμε την μέρα των Χριστουγέννων πρωί πρωί για να κοινωνήσουμε.

β. Το Δωδεκαήμερο (25 Δεκεμβρίου – 5 Ιανουαρίου)

Όλες αυτές τις μέρες τις περιμέναμε όλο τον χρόνο για να σφάξουμε γουρούνι, να κάνουμε λουκάνικα, τηγανιά και κιμά με το χέρι κομματάκια.

γ. Γιορτές του Φεβρουαρίου

Τον Φλεβάρη είχαμε τη γιορτή της Υπαπαντής στις 2 του μηνός. Την άλλη μέρα είχαμε την γιορτή του Αη Σίμου, ενώ στις 7 ήταν η μέρα του Αη Χαράλαμπου. Σε κάθε γιορτή των αγίων σφάζαμε ένα αρνί στο όνομά τους για να μας προστατεύει. 

δ. 

Τις ημέρες της αποκριάς έκαιγαν αλεύρι στο τηγάνι και έτρωγαν για το Πάσχα και τα 

(σελ. 25)

Χριστούγεννα όποιοι νηστεύανε. 

ε. Κινητές εορτές

Του Αη Θόδωρα που ήταν τη πρώτη εβδομάδα/Παρασκευή στους Χαιρετισμούς πήγαιναν τα ελεύθερα αγόρια του χωριού στα σπίτια των ελεύθερων κοριτσιών και με τα κάρα έπαιρναν ότι μπορούσαν και έβλεπαν από την αυλή τους (πόρτες, τρακετέρια, πλατφόρμες, γεωργικά εργαλεία, καρότσες) και τα πήγαιναν στην πλατεία του χωριού καθώς και σε απομακρυσμένα μέρη για να μην τα βρούνε. 

στ. Ακίνητες εορτές της Άνοιξης

Στις 23 Απριλίου έχουμε την γιορτή του Αη Γιώργη που προστατεύει το χωριό μας. Την ημέρα εκείνη πάντα σφάζαμε αρνιά το λεγόμενο κουρμπάνι και το μοιράζαμε σε όλους τους κατοίκους του χωριού. Πηγαίναμε στην εκκλησία και τάζαμε ότι είχε περισσότερο ανάγκη ο καθένας μας, όπως υγεία στο σπίτι και να μας φέρει και αυτή η χρονιά καλή σοδειά και να μη ψοφάνε τα ζωντανά μας. 

(σελ. 26)

ζ. Γιορτές του Καλοκαιριού 

Τον Προφήτη Ηλία γιορτάζει το εκκλησάκι και πηγαίναμε στο βουνό και ψέναμε αρνιά στη σούβλα και τραγουδούσαμε με το στόμα όλοι μαζί από το πρωί ως το βράδυ.

Μια άλλη γιορτή του καλοκαριού ήταν τα καλογιάνια. Πηγαίναμε αποβραδίς και κόβαμε το φυτό καλογιάνι όπως είναι ο βασιλικός έτσι μοσκοβόλαγε. 

Τον Δεκαπενταύγουστο η μέρα ήταν αφιερωμένη στην Παναγιά. Το πρωί πηγαίναμε στην εκκλησία και την υπόλοιπη μέρα μαζευόμασταν στις αυλές, όπου ψέναμε τα αρνιά στη σούβλα, που είχαμε σφάξει από την προηγούμενη και τρώγαμε, χορεύαμε και τραγουδούσαμε όλη μέρα. 

(μαρτυρία: Λεπίδας Γεώργιος, ετών 64, Αγίασμα Ν. Καβάλας)