Τελετουργίες από Π.Ε. ΚΑΒΑΛΑΣ, Δ. ΝΕΣΤΟΥ, ΚΕΧΡΟΚΑΜΠΟΥ

ΙΙΙ. ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΒΙΟΣ

Β. Έθιμα του λαϊκού εορτολογίου

β. Το δωδεκαήμερο (25- Δεκεμβρίου- 5 Ιανουαρίου)

Κάναμε τα μομοέρεα. Μομόγεροι, σαν τα τελώνια του χωριού. Παίρναμε παλιά ρούχα, κουδούνια, και πηγαίναμε από σπίτι σε σπίτι και μας δίνανε φαγητά για να μην κάνουμε “ζημιές” στο σπίτι. Χορεύαμε ή χοροπηδούσαμε, μας δίνανε το μπαξίσι και φεύγαμε. Εννοείται λέγαμε και τα κάλαντα, τα κλασικά τέλος πάντων.

ε. Κινητές εορτές (Σαρακοστή, Πάσχα)

Παλιά κάναμε τον κουκαρά. Εφτά φτερά σε μια πατάτα κολλημένα, βάζανε ξυλάκια και τέτοια για να φοβερίζουν τα παιδιά να μην φάνε κρυφά. Στη νηστεία. Το κρεμούσαν στο ταβάνι και τα παιδιά το πίστευαν, ότι δηλαδή θα έρθει αυτό να τους φάει.

ζ. Γιορτές του καλοκαιριού

Δεκαπενταύγουστος, εννοείται, μεγάλη γιορτή, το χωριό μας γιορτάζει. Πανηγύρι για πολλές μέρες, γιορτάζει η εκκλησία μας που είναι στης Παναγίας το όνομα. Ερχόταν πολύς κόσμος, τα τελευταία χρόνια ελαττώθηκαν λόγω της κρίσης.