Τελετουργίες από ΚΑΒΑΛΑΣ, Δ. ΚΑΒΑΛΑΣ, Π.Ε. ΚΑΒΑΛΑΣ

Β. ΕΘΙΜΑ ΤΟΥ ΛΑΙΚΟΥ ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΥ
Επίσης κοπέλα μου, τότε είχαμε πολλά έθιμα κατά τη διάρκεια κάποιων γιορτών. Για παράδειγμα τη σαρακοστή πριν τα Χριστούγεννα είχαμε ένα έθιμο που σώζεται ακόμα και σήμερα. Κάναμε νηστεία των ψαριών, νηστεύαμε δηλαδή αλλά μπορούσαμε να τρώμε και ψάρια. Ένα άλλο έθιμο που είχαμε ως παράδοση, ήταν στις απόκριες να ντυνόμαστε μασκαράδες όπως και τώρα αλλά λίγο διαφορετικά. Ο σκοπός μας δεν ήταν να τρομάζουμε τον κόσμο αλλά να περνάμε καλά. Κάναμε ένα καρναβάλι στο οποίο οι μασκαράδες έπαιρναν γλυκά. Οι νέοι ντύνονταν γέροι και οι γέροι νέοι. Βέβαια τότε δεν υπήρχαν πόλεις όπως τώρα κάναμε δικές μας στολές με δικά μας ρούχα γι αυτό είχε πλάκα. Επινοούσαμε δικές μας φορεσιές και ήταν πολύ αστείο όλο αυτό. Εσείς τώρα παίρνετε έτοιμες στολές και χάνετε την ουσία του καρναβαλιού. Δεν το διασκεδάζετε όπως εμείς τότε! Αλλά εμείς ζούσαμε και κάτω από τον ζυγό της φτώχειας όπως σου ξαναείπα και δεν μπορούσαμε να τα έχουμε όλα έτοιμα, ούτε και στις στολές μας. Αλλά θα σου ξαναπώ, ότι η φτώχεια θέλει καλοπέραση! Μια φορά μου το είπε η συγχωρεμένη η γιαγιά μου και δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Επίσης όμως διασκεδάζαμε και την Καθαρά Δευτέρα την σημαντικότερη κινητή εορτή. Κάθε Καθαρά Δευτέρα λοιπόν θυμάμαι ότι εγώ και η οικογένεια μου πηγαίναμε στο Χαλκερό όπως οι περισσότεροι Καβαλιώτες. Το Χαλκερό είναι ένα πολύ μικρό χωριό λίγο πιο κάτω από την Καβάλα. Υπολογίζω ότι είναι 20 λεπτά με το αυτοκίνητο και 30 με το λεωφορείο. Θυμάμαι λοιπόν ότι ξεκινούσαμε εγώ, η οικογένεια μου και οι φίλοι μας με ένα πούλμαν που πήγαινε αποκλειστικά στο Χαλκερό. Λόγω της ημέρα στο Χαλκερό, την Καθαρά Δευτέρα στο γήπεδο του χωριού διοργανώνεται ένα πανηγύρι. Κάθε χρόνο στο οποίο υπάρχει ένα μεγάλο χάρτινο φίδι που οι χωρικοί φτιάχνουν όλο το χρόνο. Το έθιμο είναι το εξής: το φίδι αυτό όπου από μπροστά είναι δεμένο με σκοινιά που τα κρατάει ένας από το χωριό και τρέχει, κινείται και όλοι μαζί τρέχουν για να το πιάσουν. Όποιος το πιάσει πρώτος κερδίζει ένα δώρο από την κοινότητα. Μετά από αυτόν τον αγώνα ακολουθεί πανηγύρι με πλούσιο γεύμα και πολύ ποτό. Η ορχήστρα που υπάρχει παίζει παραδοσιακά κομμάτια, νησιώτικα, ποντιακά και όλοι Πόντιοι, Καβαλιώτες αλλά και άνθρωποι από άλλες πόλεις και χωριά χορεύουν, πίνουν και τρώνε. Ήταν θυμάμαι πολύ διασκεδαστικό και για εμάς τότε που ήμασταν παιδιά γιατί είχε πάρκο με κούνιες και τραμπάλες. Πόσο όμορφα και ξένοιαστα παίζαμε!!