Τελετουργίες από Π.Ε. ΔΡΑΜΑΣ, Δ. ΠΡΟΣΟΤΣΑΝΗΣ, ΠΕΤΡΟΥΣΣΗΣ

Β. ΕΘΙΜΑ ΤΟΥ ΛΑΙΚΟΥ ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΥ

Στη σαρακοστή πριν από τα Χριστούγεννα γίνεται νηστεία για σαράντα μέρες, κυρίως από κρέας. Τώρα αν ήξερε κάποιος μπορούσε να νηστέψει και από γαλακτοκομικά. Μετά κοινωνούσε τα Χριστούγεννα. Την μέρα των Χριστουγέννων μαζεύεται στο τραπέζι όλη η οικογένεια μαζί. Πάνω στο τραπέζι υπάρχουν φασόλια. Εκεί γίνεται το καντήλι. Βάζαμε θυμιατό, ένα κερί, ένας σταυρός και πάνω ένα κλαδί ενός φυτού. Ευλογεί ο μεγαλύτερος της οικογένειας το τραπέζι, αν είναι μόνη η οικογένεια ο πατέρας, αν ζούνε με τους παππούδες και τις γιαγιάδες, τη δουλεία αυτή κάνει ο παππούς. Ύστερα ο ίδιος άνθρωπος πηγαίνει και θυμιατίζει όλα τα δωμάτια του σπιτιού. Με τον τρόπο αυτό φέρνει λένε τους καλικατζάρους στο σπίτι. Το ίδιο γίνεται ξανά την παραμονή της Πρωτοχρονιάς Όλη η οικογένεια είναι συγκεντρωμένη στο τραπέζι. Αυτή τη φορά κόβεται και τη βασιλόπιτα. Λέγεται πως όποιος τύχει το φλουρί της πίτας θα είναι ο τυχερός εκείνη τη χρονιά. Αν το φλουρί πέσει στην Παναγία ή στο σπίτι είναι πολύ καλό σημάδι. Την τρίτη και τελευταία φορά που συμβαίνει αυτό είναι την παραμονή των Φώτων, των Θεοφανείων. Την φορά αυτή όμως, με το θυμιατό θεωρούσαμε πώς σπρώχναμε τους καλικάτζαρους από το σπίτι. Έτσι φεύγει το κακό από το σπίτι μέσα και επικρατεί ξανά η ησυχία. Την ημέρα των Φώτων μετά την λειτουργία, στην εκκλησία βγαίνουν όλοι έξω στην στέρνα και ρίχνουν τον σταυρό. Όποιος τον πιάσει είναι ο τυχερός της χρονιάς. Αυτός μαζί με την παρέα του γύριζε το χωριό, μαζί με το σταυρό στα χέρια και μάζευε χρήματα. Τα χρήματα που μάζευε τα έδινε για κάποιο καλό σκοπό ή σε κάποια φτωχή οικογένεια του χωριού ή σε ίδρυμα.

Στις 2 Μαΐου το χωριό γιορτάζει τον προστάτη Άγιο του ,τον άγιο Αθανάσιο. Μετά τη λειτουργία μαζεύονταν όλοι στο προαύλιο της εκκλησίας και τρώγανε. Το χορευτικό του χωριού χόρευε τους παραδοσιακούς μας χορούς. Στο τέλος του καλοκαιριού, Αύγουστο μήνα, είναι στο χωριό η γιορτή των Μεταναστών. Αυτό δεν έχει πολλά χρόνια που δημιουργήθηκε. Γίνεται ένας χορός στην πλατεία του χωριού για τους ανθρώπους που έφυγαν από τα σπίτια τους και ξενιτεύτηκαν στην Γερμανία κυρίως. 

Γιάγκου Φωτεινή