Τελετουργίες από Π.Ε. ΕΒΡΟΥ, Δ. ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ, ΠΥΘΙΟΥ
Έθιμα του χωριού
Ένα από τα έθιμα του χωριού ήταν αυτή της Καμήλης. Σύμφωνα με μια εκδοχή, το έθιμο αυτό συμβολίζει τους μάγους που έφεραν τα δώρα και σύμφωνα με μία δεύτερη εκδοχή, τον Αϊ Βασίλη που τότε πίστευαν ότι ερχόταν με καμήλα. Έτσι λοιπόν έφτιαχναν μια καμήλα, της οποίας ο σκελετός αποτελούνταν από ξύλο λεύκες, γιατί είναι ελαφρύ και λυγίζει εύκολα. Η καμπούρα της καμήλας γίνονταν από κλαδιά μουριάς που εκτός του ότι είναι ευλύγιστα, αντέχουν το βάρος. Το κεφάλι το έφτιαχναν από δέρμα λαγού ή κουνελιού. Τα κοσμήματα που φορούν στον λαιμό της συμβολίζουν την αγάπη που είχαν στα ζώα οι ιδιοκτήτες τους. Το έθιμο αυτό γίνονταν τα Χριστούγεννα.
Ένα άλλο έθιμο είναι αυτό της Βαρβάρας. Είναι ένα φαγητό που το έφτιαχναν στην εορτή της Αγίας Βαρβάρας που είναι στις 4 Δεκεμβρίου. Χρησιμοποιούνται τα εξής υλικά: σιτάρι, καρύδια, αμύγδαλα, σταφίδες, ρόδια, κανέλα, σουσάμι, ταχίνι και φρούτα. Ο λόγος για τον οποίο φτιάχνεται είναι γιατί ο πατέρας της Αγίας Βαρβάρας, ο Διόσκουρος, μεγάλος διώκτης των Χριστιανών, έκανε ένα σχέδιο για την εξόντωση των Χριστιανών της περιοχής της Μ. Ασίας. Διέταξε στους αρτοποιούς να βάλουν δηλητήριο στο ψωμί που παρασκεύαζαν και στους πωλητές να βάλουν στα τρόφιμα και να τα έδιναν στους Χριστιανούς. Η κόρη του, έμαθε το μυστικό αυτό και ενημέρωσε τους Χριστιανούς να μην αγοράζουν ψωμί και τρόφιμα και να τραφούν με όσα τους είχαν απομείνει. Οι χριστιανικές οικογένειες μαγείρευαν με ότι πρόχειρο είχαν. Έτσι ανακάτεψαν διαφορετικά είδη τροφίμων. Χάρη στην Βαρβάρα, σώθηκαν οι Χριστιανοί και για χάρη της καθιερώθηκε στην γιορτή της να φτιάχνουν αυτό το παρασκεύασμα που είναι και γλυκό και φαγητό μαζί και το ονομάζουν Βαρβάρα.
Ένα τελευταίο έθιμο, είναι αυτό της γυναικοκρατίας ή αλλιώς της «Μπάμπως». Στο έθιμο αυτό οι γυναίκες έχουν κυρίαρχο ρόλο, ενώ οι άντρες πρέπει να κάτσουν στα σπίτια τους ή να το παρακολουθήσουν από μακριά. Το έθιμο γίνεται προς τιμήν της γηραιότερης γυναίκας του χωριού που εκτελούσε και χρέη μαμής. Στις 8 Ιανουαρίου, οι γυναίκες του χωριού ντυμένες παραδοσιακά, παν στο σπίτι της Μπάμπως και της κάνουν δώρο ένα σαπούνι, μια πετσέτα και ένα ζευγάρι παντόφλες. Της πλένουν τα χέρια και αυτή μετά παίρνει ένα μπολ με νερό και τις ραντίζει με ένα βασιλικό. Η μπάμπω έχει ένα στρόγγυλο ψωμί, που το μοιράζει στις γυναίκες και τις εύχεται να κάνουν γερά παιδιά. Με ένα κάρο στολισμένο με λουλούδια, στη συνέχεια, την μεταφέρουν στη βρύση του χωριού, όπου μαζί της είναι μια γυναίκα μεταμφιεσμένη σε παππού, σαν φύλακάς της. Αργότερα με την συνοδεία μουσικής πηγαίνουν σε ένα καφενείο του χωριού και συνεχίζουν το γλέντι.
(Σαρίδης Γεώργιος)