Τελετουργίες από Π.Ε. ΡΟΔΟΠΗΣ, Δ. ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ

ΡΟΔΙΤΗΣ

3. ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΒΙΟΣ

Α. Θρησκεία

Β. Έθιμα του λαϊκού εορτολογίου

Τη Σαρακοστή και το Πάσχα, όταν νήστευαν κρεατοποκρία, η νοικοκυρά έπρεπε να κάνει μεγάλο τραπέζι και να πάνε όλοι και να προσκυνήσουν τον πεθερό και την πεθερά, να τους φιλήσουν το χέρι και έπρεπε να ζητήσουν συγχώρεση ο ένας από τον άλλον. Την άλλη βδομάδα ήταν της Τυρίνης, η νοικοκυρά έπρεπε να κάνει την πίτα και να βγάλει στο τραπέζι τα αυγά, το γάλα, το χαλβά και τυρί. Και την άλλη μέρα την Καθαρά Δευτέρα έπρεπε να πλύνει όλα τα δοχεία, τις κατσαρόλες, τα πιάτα, ακόμη και τα τραπεζομάντηλα για να καθαρίσουν από τα λίπη και το κρέας γιατί μετά έπρεπε για σαράντα μέρες να κρατήσουν νηστεία. Εκτός από το δεκαπενταύγουστο στο χωριό μας, είχαμε και της Αγίας Κυριακής της Προστάτιδας μας. Σφάζαμε ένα μοσχάρι και κάναμε κουρμπάνι. Και ο καθένας είχε από ένα ταπεράκι και έπαιρνε στο σπίτι και το ετρώγανε για γερωσία. Γιατί εκείνα τα χρόνια πέθανε πολύς κόσμος, όλοι νέοι. Και φανερώθηκε η Αγία Κυριακή και είπε στον ύπνο μιας γριάς: “ Το μοναστηράκι μου θα το σηκώσετε από εδώ και θα το πάτε στο τάδε μέρος για να φυλάω το χωριό, τα νεκροταφεία θα τα σηκώσετε από εκεί.” Τώρα τα νεκροταφεία είναι στο μοναστηράκι και από τότε σταμάτησε ο θάνατος των νέων. Αλλά είπε: “θα μου κάνετε κουρμπάνι κάθε χρόνο στη γιορτή μου στις 27 Ιουλίου”.